Thursday, August 21, 2014

Flamboyant


Vlak voor we naar Friesland vertrokken zocht ik kleuren bijeen voor een uitdagend breiproject. Ik bewonder al een tijdje de ontwerpen van Kieran Foley/knitlab. Er zitten een paar technische gecompliceerde patronen bij, vooral de patronen waar ajour en intarsia gecombineerd wordt.  Ik doe dat dus graag, ingewikkelde dingen breien. En toen er een mysterie samenbreiproject werd aangekondigd, heb ik me direct aangemeld. Eerst dacht ik mijn mini Wollmeise strengetjes te gebruiken. Maar omdat het een mysterie was, en dus niet duidelijk waar we juist aan begonnen, besloot ik om de sjaal alleen uit restjes te breien. Hoe meer kleur hoe beter! Ik liet me inspireren door oude tapijten, volle, diepe kleuren.
Just before we left for Friesland I was choosing yarn colors for a challenging project. For some time now I admire patterns by Kieran Foley/knitlab. Some of his patterns are technically complicated to execute, especially the patterns that combine lace and colorwork. I love to knit complicated patterns, so I did not hesitated when a mystery knitalong was announced. I changed my mind a bit about what yarns to use. First I was planning to use my mini-Wollmeise, but eventually I decided to do it with leftovers from other projects only, mostly sockyarns. And I was aiming for a lot of color! I was inspired by old tapestries, saturated colors.


Dit is deel 1 van de sjaal. Je moet een hoofdkleur bepalen voor band 1, en daarbij een contrastkleur.  Mijn hoofdkleur is een groengrijze sokkenwol met gele ondertoon. Mijn contrastkleur is een handgesponnen verlopend garen van groen naar geel. Voor band 2 van deze sjaal heb je heel veel kleurtjes nodig die je breit met ajour in kleurvlakken, zogezegd intarsiabreien. Ik gebruikte veel warme kleuren (rood/oranje/goud...in verschillende gradaties) en een paar koude kleuren (grijs, blauw, fuchsia).
My main color is Socktopus Sokkusu in the color Man O Rock, a greenish grey with a bit of yellow. As a contrast color in the top part I choose a handspun gradient from green to yellow. The colors of the second part of clue 1 are mostly warm colors(reds/orange/golden yellow) and a few cold colors (grey, fuchsia, blue).  This part is knit in intarsia, with lace inserts.

Voor het intarsia-breien raadt men aan om met 'vlindertjes' te werken. Maar eigenwijs als ik ben, en voortgaand op een workshop die ik eens bij Kaffe Fassett gevolgd heb, besloot ik dat het met losse armlengte draden ook zou gaan. Uiteindelijk waren het maar 17 kleuren op één rij...
In the KAL it was advised to use 'yarn butterflies'. But I remembered a workshop with Kaffe Fassett, and he used 'armlenght' yarns. I figured I would manage only 17 colors in one row...


En dan krijg je zoiets...worstelen met draden, naald en patroon.
This is the work in progress. At a time, I really wrestled with the yarn, the needles and the pattern.

Deel 2 is nog ingewikkelder. Het ziet ernaar uit dat ik niet genoeg grijs zal hebben. Het handgesponnen garen wordt alsmaar geler, in plaats van het frisse groen. In de gekleurde band moet je ajour, intarsia én jaquardbreien combineren...En ik weet niet of ik mijn kleurenkeuze zo geslaagd vind.
Clue2 is even more challenging. It looks like I will run out of the main greyish color. The handspun gradient is getting more yellow then green. In the colored band you use lace, intarsia and fair-isle knitting. And I don’t know if I like my colours...



In deel 3 wordt het handgesponnen steeds geler. Van een warm goudgeel verandert het in een koud geel, en dan weer naar groen. In het patroon stond beschreven hoe je zelf een verlopende kleur kon maken door garenresten aan mekaar te naaien (draad splitsen en in elkaar draaien). Ik zag er een beetje tegen op om nog meer draadjes te hebben om in te stoppen. Daarom heb ik het verlopend handgesponnen garen gebruikt. Nadeel is dat je dan zelf geen controle hebt over de kleurveranderingen.
Clue 3: in the pattern is described how to do you own gradient by splicing yarns. I wanted to do it the easy way by using a gradient handspun. But then you don’t have control over your colors. I was aiming for green with a bit of  warm gold yellow, now I have a broad cold yellow stripe in my shawl.


In deel 4 gebeurde wat ik gevreesd had, ik viel zonder grijs. Toen besloot ik maar om de sjaal te eindigen in verschillende tinten rood, een beetje herhalen van de kleuren die ik in het begin gebruikte.
In clue4 I ran out of the grey (main color 1), so I ended the shawl with a striking red border.


Nu ik weet wat het eindresultaat is zou ik misschien voor andere kleuren gekozen hebben. Dat is dus het geval met mysterie samenbreiprojecten, je weet niet waar je aan begint. Maar het was in elk geval leuk om te experimenteren met technieken. Nu moet ik alleen nog een flamboyant persoon vinden om dit te dragen...
In retrospect, I would have chosen other colors. That’s what you get with mystery KAL’s you don’t know where you are going. But it was fun to experiment with techniques. I just need to find a flamboyant person to wear this...

Morgen vertrek ik voor een city-trip naar Riga, Letland. En ik neem iets supergemakkelijks mee voor de vlucht. Gedaan met ingewikkelde projecten?
Tomorrow I leave for Riga, a short trip, and I am taking something easy. 

Saturday, August 16, 2014

kleine reparatie gevraagd - reparation needed


Dit is een oud, maar erg geliefd werkstuk. Deze Lizard Ridge deken breide ik al in 2007. Daarna heeft die dienst gedaan op tochtige koten in Gent en Kortrijk. Maar nu heeft de deken de geest gegeven ...
This is an old, but very well-loved knit blanket. This Lizard Ridge Afghan was knit in 2007. And then it traveled with DD from one draughty student room to another. But now it's in need of some TLC...

Sommige vierkantjes hebben het niet overleefd.  Dit krijg je na jaren van ruw studentenleven, vooral als je met de bureaustoel over de afhangende deken rijdt(dat gebeurt als je studeert gewikkeld in een wollen deken).  De meeste vierkantjes zijn gebreid in Noro Kureyon (100% wol). Een paar zijn gebreid in Noro SilkGarden (wol, mohair en zijde). De gaten zijn alleen in de SilkGarden vierkantjes terug te vinden. Het is nu bewezen: wol is sterker.
Some squares show big holes, after years of student abuse (in particular riding over the blanket with the deskchair - this happens when you study wrapped in a blanket). Most squares were knit in Noro Kureyon (100% wool). Some were knit in Noro Silk Garden (wool, mohair and silk). Only the SilkGarden squares show holes. It's proven now: wool is stronger.
Gelukkig heb ik de deken indertijd aan elkaar gehaakt, toen ik nog niet goed stukken kon ineenzetten. Dat maakt het nu makkelijker om een vierkantje ertussen uit te halen, nieuwe vierkantjes te breien, et voilà! een redelijk gemakkelijk reparatie.  Het was veel moeilijker geweest had ik de volledige boord eraf moeten halen...
Back in those days my seaming skills were limited, so I crocheted the squares together. That makes it now easier to undo the crochet chain, knit a few squares, and repair the afghan fairly easily. It would have been much harder if I had to undo the whole border.

En nu heeft de dochter voor het eerst haar eigen appartementje gehuurd, en is de deken naar een heel andere kant van het land verhuisd. Ik ben blij dat de deken een tweede leven heeft gekregen, en dat die nog altijd geapprecieerd wordt.



And now DD has rented her first appartment, and the blanket is gone with her to another city in Belgium. I am glad the blanket has found a second life and will be loved for more years to come.

Thursday, August 07, 2014

Op-Art socks - Victor


Op naar het volgende patroon uit het Op-Art socks boek. Deze zijn genoemd naar Victor Vasarely, en geïnspireerd op zijn werk 'Zebras'.
On to the next pattern in the Op-Art sock book. These are named after Victor Vasarely, and inspired by his Zebras painting.


De sokken worden van de teen af gebreid. Ik koos voor dezelfde kleuren als in het boek, grijs en zwart. dit soort ontwerp is het best zichtbaar in effen, goed contrasterende kleuren. Om in het zebrathema te blijven zou zwart-wit ook gekund hebben. In de Ravelry groep zag ik een paar heel kleurrijke exemplaren in felle neon-kleuren....
Zoals altijd bij de ontwerpen van Stephanie Vanderlinden is de voet te lang voor mij, ik heb het patroon met zes rijen ingekort en de teen korter gebreid. Ik vind dat je nog altijd goed het spiraalgevoel krijgt. Deze spiraal is zowel op de bovenvoet als op de voetzool ingebreid, maar dan omgekeerd voor linker en rechtersok.
These socks are knit toe-up. I choose the same colors as in the book, grey and black, because I think designs like these show best in solid colors with a high contrast. Black and white would have worked also, to stay on the Zebra-theme. In the ravelry-group, I saw some very colorfull socks in neon-colours...
As always with the Stephanie Vanderlinden patterns, the foot is too long for me, so I omitted the first 6 rows of the pattern, and knit a shorter toe. I think you still get the spiralling feeling. The spiral is knit on the upperfoot and on the sole, but reversed for the left and right socks.
Stilaan begin ik de slag te pakken te krijgen voor het tweehandig inbreiwerk in het rond. Het is belangrijk om dezelfde kleur altijd in dezelfde hand te houden. Bij het breien van de hielflap schakel je over op vlak breien, en toen ik de sok even weglegde wist ik niet meer hoe ik de draden meegevoerd had. En dat zie je dus in het breiwerk. Alhoewel, ik denk niet dat dat iemand zal opvallen als ik de sokken draag.
I am getting better at twohanded fair-isle knitting in the round. It's important that you always carry the same color in the same hand. When knitting the heelflap (flat), I did not remember which was which, and that shows. Although I doubt that anyone will notice when I wear them.

 De ijzerenman zegt dat ik vooral niet duizelig moet worden als ik naar mijn voeten kijk.

My IronMan says I should be carefull not to get dizzy when I look at my feet...

Sunday, July 27, 2014

Cadeautjes voor babies - baby gifts

Vroeger breide ik meestal een mutsje als babycadeautje, maar tegenwoordig wordt het geregeld een knuffel van Annita,(zij maakt het).
I always used to knit a hat as a baby gift, but nowadays I like to knit a cuddly toy from 'zij maakt het'.
In 2010 breide ik het eerste aapje. Jacobus verhuisde naar Marseille, en 3.5 jaar later wordt daar nog steeds goed voor hem gezorgd.
I have knit the first monkey in 2010. Jacobus moved to Marseille, and 3.5 years later, is still wel-loved...
Ik vind  het Noro-garen met zijn vrolijke kleuren ideaal om zo'n knuffeltje te breien.
I really like Noro Kureyon yarn with its bright colors to knit a toy.

Dit is Karel het konijn, en die woont nu bij baby Sam.
This is Karel the rabbit. He lives with baby Sam now.

En er bestaat ook een boek, waar zowel Jacobus als Karel in voorkomen.
There is also a children's book, starring Jacobus and Karel.

En dit is de start van een iets vreemder beest, met veel punten op zijn kop. Hij heet Joris, en is net geen draakje (want hij heeft geen vleugels).
And this is the start of a next creature, with a 'spikey' head. His name is Joris. He could be a dragon, if he would grow wings.

Het hoofd is met Noro gebreid, de rest met turquoise handgesponnen, die ik cadeau kreeg van Sokkenmuis. Voor Joris op reis vertrekt moet hij eerst nog in bad.
The head is knit with Noro, and the body with some lovely turquoise handspun, that I got as a gift. Before Joris starts his travels, he first had a bath...
 En nu woont Joris bij baby Johann in Duitsland.
And now Joris lives with baby Johann in Germany. 

Sunday, July 20, 2014

Dokkum

Vorige week waren we in Friesland, en dankzij de blogs van Carla en Monique wist ik van de tentoonstelling 'wollig Dokkum'. In het begin van de week was het nog een beetje miezerig, en dinsdag zelfs een regendag, ideaal voor een museumbezoek dus.
Last week we were in the north of the Netherlands. In Dokkum, a small city, there was an exhibition on knitting. Ideal for a rainy day out.

Veel van de brei-kennis werd mondeling overgedragen, of via een breirol, een lange lap met allerlei patronen.
Most knitting knowledge was transferred orally, or through 'breirollen', a long knitted piece with all kinds of patterns.
Of de breister hield de proeflapjes met beschrijving in een boekje bijeen. Er zijn nu nog breisters die dit doen, maar sinds Ravelry voel ik daar niet zo meer de behoefte toe.
Ik vond vooral de gestopte kousen interessant, dat is iets wat ik nog niet in de vingers heb, sokken stoppen. Mijn handgebreide sokken slijten bijna niet. Ik heb sokken die ouder dan 10 jaar zijn en die ik nog draag. De zoon is sletiger, soms herbrei ik eens de tenen van zijn sokken, of zelfs de hele voet vanaf het been. Of soms gooi ik zijn sokken gewoon weg.
Or the knitter kept swatches and notes together in a booklet.
I was really interested in the different ways of darning socks. Althoug I must say, I don't darn my socks, they just don't get worn out! I have socks that are older then 10 years, that are still going strong. My son wears through his socks more often, and sometimes I reknit the toes or even the foot of his socks. Sometimes I don't bother, and  just throw them away.


 Er waren ook curiositeiten: gebreide inktlapjes...
There were some odd objets on display: knitted clothes to wipe of your pen...

Naaldenstoppers gemaakt van geitenhoefjes?
Needle protectors made of goat's hoofs?
En gebreide badpakken.
And knitted bathing suits.

En wie wil kon een stukje meebreien.
And you could knit on the museum piece, if you felt the urge.


 En toen werd het mooi weer, en tijd om vanuit watersportdorp Terherne de omgeving te verkennen...
And then the weather got very nice, perfect for exploring the surroundings of our watersport village Terherne.



Dit is Sneek.
This is the village of Sneek.

Hindelopen aan de kust.
And Hindelopen at the seaside.
 
Vanop het water de gigantische boerderijen bezichtigen...
Enjoying the views of the giant old farms from the water side....
Friesland is me goed bevallen, we komen zeker terug. Maar dit weekend wordt het vooral verhuisdozen vullen en Ikea-kasten monteren, de dochter heeft haar eigen plekje gevonden en trekt het huis uit.
I really liked it there, I hope to come back soon. But this weekend will be spent with filling boxes and assembling Ikea-closets. The daughter has found a spot of her own and is moving out.

Sunday, July 13, 2014

Friesland

We trekken voor een weekje naar Friesland. Hopelijk is het wat beter weer dan de laatste week, en indien niet, ik neem genoeg wol mee voor een ingewikkeld project waarvan ik nog niet weet wat het wordt...
We are leaving for a short holiday in Fryslan. Hopefully the weather is a bit better then last week, and if not, I am taking enough yarn for a challenging mystery knit....

Saturday, July 12, 2014

Op-Art socks - Albers


De volgende uitdaging uit het boek Op-Art socks zijn deze modulair gebreide sokken, genoemd naar de Duitse kunstenaar Jozef Albers. Deze is sok opgebouwd uit vierkantjes die op verschillende manieren aan elkaar gebreid worden. In het boek is het patroon uitgewerkt in effen violet en beige, 2 kleuren met veel contrast.
The next challenge from the book Op-Art sock are these modulair knit socks, named after the german artist Jozef Albers.  In the book the socks are knit in contrasting solid colors, violet and sand.

Ik koos voor gevlamd groen en effen blauwgroen. Iets minder contrast dus. Eigenlijk is het haast dezelfde kleur, maar een andere intensiteit, diepte van kleur. Ik hoop dat zo de sokken niet te wild worden, toch nog draagbaar.
I am using 2 yarns (leftovers from stash) that are the same color (bluegreen), but anoterh intensity. That way these socks will not to be loud.

En zo ziet het begin van de sok er dan uit. Ik ben niet zo gek van vierkantjes breien,en zeker niet voor sokken, maar omdat ik met deze knitalong meedoe wil ik het nog eens proberen.
I am not too keen on modular socks, but for the sake of the KAL I am giving it another try (my first ever modular sock was a disappointment).

Na 3 vierkantjes brei je een zigzag smal reepje, waarmee je de vierkantjes verbindt. En daar bovenop komen er weer vierkantjes.
After 3 squares you knit a stairstep connecting piece. On top of that there are more squares.
Het brede deel is de manchet van de sok die je aaneen naait, je hebt dus een naad op het been. Het smalle deel is de bovenvoet.
The broad part is the cuff of the sock, the narrow part is the upper foot. You have to sew together the cuff, so you have a seam on the leg.

En zo zien ze er dan uit als ze af zijn. De optische illusie is misschien iets minder dan in het origineel, het gaat wat verloren door het gevlamde garen. De constructie is ingenieus, maar ik heb heel wat aanpassingen moeten doen om de sokken voor mij passend te maken. Gelukkig was er de online Ravelry samenbreigroep, waar we tips uitwisselden en aanpassingen bediscussieerden.
And these are the finished socks. In retrospect, my yarn choice was not the best, the optical illusion gets lost. The construction of these socks is very clever, but I had to adjust several parts to make these socks fit me. Luckily there was the on-line Ravelry group, where we exchanged tips and discussed modifications.

Ik ben blij dat ik deze sokken uigeprobeerd heb. Ze passen, maar ik ben nog steeds niet overtuigd dat modulair gebreide sokken een goed idee zijn...
I am glad I tried these out. They fit OK, but I am still not convinced that modular socks are a good idea…